การเก็บภาษีเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายภายในประเทศของรัฐ ท้ายที่สุดมันเป็นค่าใช้จ่ายของการหักคงที่ที่สร้างงบประมาณของประเทศซึ่งทำให้การทำงานของเครื่องมือของรัฐมีประสิทธิภาพการสนับสนุนทางสังคมสำหรับประชากรและก่อให้เกิดการพัฒนาพื้นที่ลำดับความสำคัญของเศรษฐกิจ และเป็นนโยบายภาษีที่ท้ายที่สุดขึ้นอยู่กับการรักษาผลประโยชน์ของทั้งพลเมืองและรัฐโดยรวม
ลักษณะของนโยบายภาษีของสหพันธรัฐรัสเซีย
นโยบายภาษีของสหพันธรัฐรัสเซียในปัจจุบันมีคุณลักษณะหลายประการ ได้แก่:
1. ขาดความแตกต่างของระดับภาษีขึ้นอยู่กับความสามารถในการทำกำไรของอุตสาหกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง UST ของ 26% สำหรับอุตสาหกรรมการสกัดสามารถเรียกได้ว่าเป็นที่ยอมรับ ในขณะที่องค์กรการผลิตนั้นไม่ใช่ภาระที่ง่าย
2. ความซับซ้อนของกรอบการกำกับดูแลและความซับซ้อนในการคำนวณฐานภาษี บทความบางบทความของรหัสภาษีของสหพันธรัฐรัสเซียเป็นที่ถกเถียงกันมากเนื่องจากองค์กรต้องขึ้นศาลเพื่อปกป้องการตีความบทความบางบทความ
3. การปฏิเสธที่จะจ่ายภาษีให้รัฐวิสาหกิจบางแห่งเต็มจำนวน เนื่องจากอัตราที่สูงเกินไป หลายคนชอบที่จะซ่อนเร้นและซ่อนส่วนหนึ่งของรายได้และค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการจ่ายเงินเดือน การแก้ปัญหานี้เห็นได้จากการลดอัตราภาษีและการกระจายภาระภาษีระหว่างอุตสาหกรรมที่มีรายได้ต่ำและรายได้สูง
แผนของกระทรวงการคลังของสหพันธรัฐรัสเซียสำหรับปี 2557-2559
ทิศทางหลักของนโยบายภาษีสำหรับปี 2557-2559 ระบุไว้ในเอกสารชื่อเดียวกันซึ่งได้รับการอนุมัติจากรัฐบาลสหพันธรัฐรัสเซียเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2556 พื้นที่ต่อไปนี้ถูกตั้งชื่อตามลำดับความสำคัญ:
- ประกันความยั่งยืนของงบประมาณโดยการสร้างระบบภาษีที่มั่นคง
- การสนับสนุนการลงทุน
- เพิ่มกิจกรรมผู้ประกอบการ
- การพัฒนาทุนมนุษย์
เพื่อให้บรรลุเป้าหมายเหล่านี้ จึงมีการวางแผน:
1. การแนะนำสิทธิประโยชน์ทางภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาโดยการขยายรายการรายได้ที่ได้รับการยกเว้นภาษี
2. การลดภาระภาษีเมื่อลงทุนในโครงสร้างเงินทุน - องค์กรจะได้รับโบนัสค่าเสื่อมราคาที่เรียกว่า
3. การยกเว้นจากฐานภาษีของอุปกรณ์ที่ซื้อเพื่อปรับปรุงการผลิตให้ทันสมัย จากนี้ไปภาษีทรัพย์สินขององค์กรจะถูกคำนวณเฉพาะสำหรับอสังหาริมทรัพย์เท่านั้น
4. การลดความซับซ้อนของการบัญชีภาษีและการบรรจบกับการลงทะเบียนบัญชี
5. การปรับปรุงระบบภาษีพิเศษและการจัดเก็บภาษีในการทำธุรกรรมกับหลักทรัพย์
6. เพิ่มภาระทางการเงินในการผลิตไฮโดรคาร์บอน
7. ความแตกต่างของอัตราภาษีสรรพสามิตของผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม
8. การแนะนำอัตราที่เพิ่มขึ้นสำหรับวัตถุหรูหราโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับอสังหาริมทรัพย์ซึ่งมีมูลค่าเกิน 300 ล้านรูเบิลและรถยนต์มูลค่ากว่า 5 ล้านรูเบิล
9. การยกเลิกผลประโยชน์สำหรับทรัพย์สินขององค์กรที่เกี่ยวกับรางรถไฟและสาธารณูปโภคอย่างค่อยเป็นค่อยไปโดยมีอัตราการเพิ่มขึ้นทีละน้อย